Vrouwen (3).jpg

HG Blog Loylou: Spiegelen

En steeds weer in liefde spiegelen en gespiegeld worden……

 

Is dat niet naast een relatie in ware vriendschappen ook zo? Dat we elkaar in liefde steeds weer spiegelen, elkaar raken en daar mee aan de slag gaan? Dit is exact de weg die het Hieros Gamos festival mij de afgelopen jaren heeft laten zien. Ook en juist binnen ons team.

 

Openheid, kwetsbaar, bereid om oude pijnstukken aan te gaan. Samen te helen. Niet weglopen voor de trigger points maar het steeds weer aangaan. In liefde…..
Niet te (ver)oordelen maar steeds weer teruggaan naar de kern.
Geen makkelijke weg maar uiteindelijk wel een bevrijding.
Stapje voor stapje.

 

Hoe confronterend is het dan dat je je grote liefde gaat loslaten om nog dieper met jezelf in contact te komen. Om je te realiseren dat als je verder wil komen om zelf oude pijnstukken op te lossen je de door gewoonte en onwetendheid opgebouwde verwachtingen moet loslaten.

 

Hoe pijnlijk is het om te voelen en te realiseren dat je vanuit liefde voor elkaar er een te strak web hebt geweven. Hoe groot is de valkuil van de zogenaamde liefdeswolf in schaapskleren, die vanuit angst om elkaar kwijt te raken, om te dicht op elkaars huid te zitten.

 

Wanneer twee mensen versmelten en verstrengelen. Bijna tot één, hoe mooi dat ook klinkt, kan je vergeten je eigen pad te lopen.

 

Nu weet en voel ik dat het er in een relatie om gaat dat je ieder je eigen zuil bent, met een eigen ‘heilige’ ruimte. Die net als twee cirkels een overlappend deel hebben, het Heilig Huwelijk oftewel het Hieros Gamos. Dat je steeds de beweging mag maken naar het Heilig Huwelijk en weer terug naar je Heilige ruimte om thuis te komen, te herbronnen.

 

Blog LoylouWanneer de twee ruimtes over elkaar schuiven wordt een relatie verstikkend (voor mij in ieder geval). Ik heb ruimte nodig om mijn pad te lopen, mijn zielenpad. Om vanuit vrijheid weer te verbinden in liefde. Direct de vraag naar mijzelf, ben ik dan niet egoïstisch dat ik voor mijzelf kies, dat ik er voor kies om mijn zielenpad, die diepe JA van het leven te volgen?

 

Om weer werkelijk Ja te zeggen tegen mij heb ik spiegels nodig (en ik denk iedereen), die zonder te oordelen mij liefdevol mijn grenzen laten verkennen. Om te voelen waar ik aan toe ben om doorheen te gaan. Door die liefdevolle oordeelloze verkenning kan je in vrijheid bewegen en vaak veel sneller helderheid krijgen in de onderliggende emoties. Niet in mijn oude patroon te schieten om het buiten mijzelf te zoeken. Ik heb spiegels nodig die mij prikken op m’n pijnstukken zodat ik, zonder mijn pijn bij de ander te leggen door alle emoties heen kan gaan. Dat is een hele oefening want wat is het makkelijk om de verantwoordelijkheid buiten je zelf te zoeken.

 

En oefff wat heb ik afgelopen jaren veel spiegels op m’n pad gehad waar ik nog boos op was, van in verwarring raakte omdat ik het bij de ander neerlegde. En het gaat mij vast nog 100 keer gebeuren, hopelijk herken ik ze nu.

 

Door de pijnlijke vrijheid die mij nu toekomt doordat ik bij mijn man weg ben heb ik de ruimte gevonden om oude spiegelingen weer terug te kijken. Te voelen hoe letterlijk blokkades openbraken. Een heel aantal spiegels heb ik gesproken en opgezocht en kunnen bedanken dat ze mij geraakt hebben.  Een eerste stap is gezet, wanneer ik een spiegel tegenkom die (onbedoeld meestal) venijnig prikt, eerst de pijn mee naar binnen nemen en kijken waar het in de kern vandaan komt.

 

Loylou 2016 2Nu kan ik in dankbaarheid naar ze kijken.

Ik wens mijzelf en iedereen heel veel liefdevolle en oordeelloze spiegels toe.

 

In liefde voor jou en voor mij❤️ Loylou